Kwartetten op Nazomerfestival

Een gewaagde maar geslaagde opening afgelopen avond van de achtste editie van het Zeeland Nazomerfestival. Kwartet (1981) van Heiner Müller, gebaseerd op Les liaisons dangereuses van Pierre Choderlos de Laclos, is een heftige tekst, doordrenkt van erotiek maar dan in uiterst bloemrijke taal.



Kwartet vergt veel van de toeschouwer, maar Ilse Uitterlinden en Erik Van Herreweghe brengen het stuk overtuigend en laten je van de taal - waarvan ze elke lettergreep beheersen - genieten. Dat is, voorwaar, een prestatie.

En dan is er die bijzondere locatie: de 'ontvangsthal' van de Covra, de opslagbunker voor radioactief afval in Vlissingen-Oost. Het is de plek waar treinen arriveren en hun gevaarlijke lading afleveren. Een risicovolle locatie, zou je denken, maar tegelijkertijd zo clean, zo beheerst, zo onwerkelijk. De hoge, galmende ruimte zorgt voor een extra dimensie. Het is de grote kracht van het Nazomerfestival dat ze die telkens weer weet te vinden.

Voor meer informatie over het festival, zie ook hier.

>>> Lees verder...

Handtekening

Slechts van grote afstand kon je vanmiddag de 'handtekening' zien die William Verstraeten heeft gemaakt bij het Covra-gebouw in Vlissingen-Oost. Het complex zelf, met zijn Einstein- en Planck-formules, was al zijn kunstwerk; nu - vijf jaar na dato - heeft hij 21 betonnen cilinders geplaatst die samen de titel van het kunstwerk (Metamorfose 2003-2103) en zijn naam vormen.

 

 

Zeker zo boeiend is de tentoonstelling die Verstraeten samen met Dick de Bruijn bij de Covra heeft ingericht: Elementaire deeltjes. Het gelijknamige concept uit de fysica is de basis voor de opzet, om de overeenkomst - en verschillen - tussen wetenschap en kunst aan te geven. Maar het zijn vooral de namen van de deelnemers die indruk maken: Raoul De Keyser, Guy Mees, Daan van Golden, Leo Copers, Wolfgang Laib, Henric Borsten, Peter Koole, Ton Boelhouwer, Koen Delaere, Derk Thijs en Chris Brans

(op onderstaande foto (vlnr); z.t. (2008) van Koen Delaere, LA School van Peter Koole en Iron Lion Zion van Derk Thijs; foto RB)

 

De opening/onthulling - begeleid door Radioactivity van Kraftwerk - was tevens het publieke debuut in Zeeland van Lorenzo Benedetti, de nieuwe directeur van De Vleeshal. Een vriendelijke man, zo lijkt het, met Rolf & Viktor-uiterlijk, Hij hield een nogal academisch betoog over de invloed van de plaats, de directe omgeving, op de beleving van een kunstwerk. Bij de Covra speelt dat onmiskenbaar een rol, maar zeker ook bij de gotiek van De Vleeshal. Het was, zo zei hij, een van zijn voornaamste overwegingen om er directeur te worden.

>>> Lees verder...

100.000.000etc & Paalvast

Altijd de moeite waard, een bezoek aan de galerie van William Verstraeten in Middelburg, met die onmogelijke naam die meestal wordt afgekort tot Revolution 100.000.000etc Gallery. Een gouden greep is het aanpalende horeca-etablissement, dat altijd zorgt voor wat levendigheid en een bezoek extra aantrekkelijk maakt.
Momenteel hangt er, in de expositie The Blessed Mountain, van alles door elkaar, maar wel op een zorgvuldig gecomponeerde manier: werk van Zeeuwse kunstenaars zoals Wido Blokland, Michiel Paalvast en Verstraeten zelf naast dat van internationale grootheden zoals Damien Hirst, Dirk Braeckman en Jake & Dinos Chapman. Verrassend is vooral de inbreng van de jonge Paalvast, die een niet te stuiten ontwikkeling lijkt door te maken (foto: Open Lucht, 2008).



Van Verstraeten gaan we binnenkort nog meer horen, want hij is bezig op een bijzondee manier zijn 'handtekening' te zetten bij het Covra-gebouw (opslag radioactief afval) in Vlissingen-Oost, dat hij eerder al omtoverde tot een waar kunstwerk. Op 21 augustus wordt het resultaat onthuld.

>>> Lees verder...