Posts
Moet je een popfestival dat goed in elkaar stak, waar de sfeer prima was en waar geweldige optredens waren, maar waar ook te weinig mensen op afkwamen, een succes noemen of een fiasco?
Het is een lastig te beantwoorden vraag na twee dagen Scheldepop in Terneuzen. Wie zijn oor te luisteren legde bij de bezoekers, de artiesten, de sponsors en de vrijwilligers, hoorde vrijwel alleen maar waarderende woorden. De organisatie zal echter met weinig vrolijke gezichten de financiële eindbalans opmaken. Daarvoor was de opkomst, mede als gevolg van het slechte weer op zaterdag, te gering. In totaal 2000 bezoekers, wordt gezegd, met een optimistische blik. Het gros bestond echter uit mensen die functioneel aanwezig waren of op uitnodiging van bijvoorbeeld sponsors; het aantal echt betalende belangstellenden bleef zeer beperkt. En dat kan onmogelijk goed worden gemaakt met de drankomzet.
En wat misten de thuisblijvers? Toch veel, zoals een overdaad aan talent op de popstage en in het Popaanzee-tentje, maar vooral een aantal mooie optredens op het hoofdpodium. Daar stonden diverse grote namen, die zich niets aantrokken van de niet zo heel massale belangstelling en met overgave speelden. Met name: Voicst, VanVelzen, Ellen ten Damme en - net als vorig jaar - Hans Dulfer, ditmaal samen met dochter Candy.
De organisatie van Scheldepop is altijd ambitieus geweest, wil groot worden en op termijn ook internationale artiesten naar Zeeuws-Vlaanderen kunnen halen. Duidelijk is nu wel dat dat in de huidige opzet niet haalbaar is. Daarvoor is de programmering te breed, staan er te veel namen uit te uiteenlopende genres.
Fans van, bijvoorbeeld, VanVelzen hebben waarschijnlijk weinig met Dulfer en al helemaal niets met de vele dance-acts die er ook geprogrammeerd staan (en nogal wat kabaal maken). Omgekeerd laten dancefreaks een festival waar ook, bijvoorbeeld, Het Goede Doel speelt snel links liggen. In elk geval als er toch een behoorlijke toegangsprijs (30 euro per dag) wordt gerekend. En zeker in economisch mindere tijden, waarin muziekliefhebbers sneller worden gedwongen duidelijke keuzes te maken uit het uitdijende aanbod.
Het zou zonde zijn als de organisatie van Scheldepop nu de handdoek in de ring gooit. De afgelopen twee jaar is al gebleken dat sponsors en overheden bereid zijn een grootschalig popevenement in Zeeuws-Vlaanderen te steunen. Met een smallere, maar afgewogen, heldere en hoogwaardige programmering - desnoods terug naar één dag - moet het mogelijk zijn om ook het publiek enthousiast te krijgen.
En na twee dagen ploeteren op een zompige weide zou wat mij betreft een verhard festivalterrein (parkeerplaats bij de skihal?) ook geen slecht idee zijn.
maandag 13 juli 2009
Scheldepop: top of flop?
zondag 29 maart 2009
Hoog niveau op Scheldepop
De eerste voorronde van Scheldepop, een maand geleden, was al van een verheugend niveau. Dat werd zaterdag tijdens de tweede voorronde, in skihal Snowbase in Terneuzen, nog eens overtroffen. Ruimschoots zelfs.
Alle acht geselecteerde bands hadden, wat mij betreft, een plaats op het festival verdiend. De vier gelukkigen waren: Excused (die aan het begin van de avond nog vrijwel zonder publiek speelde, maar deed alsof de zaal bomvol was), Francis Levoy (uit Terneuzen zelf), Groover en A New Dawn.
Die keuze was even verdedig- als aanvechtbaar. Want geen van de vier bands misstaat op Scheldepop, maar tegelijk is het jammer dat bijvoorbeeld het hiphopkwartet Dikke Vandalen het net niet redde, terwijl de vier een zeer energiek en overtuigend optreden gaven, inclusief een freestyle op basis van door het publiek aangereikte trefwoorden (iets met Zeeuwse bolussen).
En wat te denken van Kayleigh, singer-songwriter van Amerikaanse origine, die duidelijk een groot talent is, maar helaas toch niet goed genoeg werd bevonden voor Scheldepop. Het zou me niets verbazen als we binnenkort nog - via andere wegen dan - meer van haar gaan horen.
Zie hier voor beelden van achtereenvolgens Excused en het evenmin misselijke ENGO.
zondag 1 maart 2009
Eerste voorronde Scheldepop
De eerste voorronde van Scheldepop, gisteravond in skihal Snowbase in Terneuzen, was van een hoog niveau. Dat mocht ook wel worden verwacht, want de kandidaten waren geselecteerd uit maar liefst 120 bands - vanuit het hele land - die wilden meedingen naar een plek op het Zeeuwse festival. Daarvan zijn er zestien gekozen. Die strijden nu, verdeeld over twee avonden, om in totaal acht podiumplaatsen. Gisteren gingen de eerste vier naar SoulLab, Elly Kellner, Johnny Stardust en Tuxedo Bandido.
Het niveau was in elk geval zo hoog dat de goede, talentrijke Zeeuwse bands Ocean's Edge en SideWalkStone het duidelijk moesten afleggen. Merkbaar minder ervaring dan de anderen, te magere podiumpresentatie, maar niettemin beloften voor de toekomst. Een aangename verrassing uit eigen provincie was Rumble Fist, dat met een overdosis postpunkkabaal onder leiding van de grungende Marnix de zaal wist te overtuigen, al was het net niet genoeg om een plek op Scheldepop te bemachtigen.
Rumble Fist.
Tuxedo Bandido doorstond wel de voorronde, hoewel het pas het tweede optreden was van het Walcherse trio, na het debuut drie maanden geleden in De Piek. Ook de in Zeeuws-Vlaanderen neergestreken Elly Kellner, singer-songwriter met ervaring in binnen- en buitenland, bleef glansrijk overeind.
De grote verrassing van de avond was Johnny Stardust, een op het oog nog piepjong Brabants drietal, dat onbevangen en met branie uiterst pakkende muziek maakt die dikke knipogen vertoont richting de Arctic Monkeys en anders Britse bands. Onweerstaanbaar.
De tweede voorronde is op zaterdag 28 maart, opnieuw in Snowbase, vanaf 18.00 uur. De toegang is gratis.
vrijdag 23 januari 2009
Voicst op Scheldepop
Scheldepop doet dat toch slim. Vrijwel elke week brengen ze een of twee nieuwe namen van de line-up voor dit jaar naar buiten en weten daarmee telkens weer de aandacht op zich te vestigen. Vandaag werden weer twee nieuwe acts onthuld: VanVelzen en Voicst.
VanVelzen, ach... goeie performer, pakkende liedjes, maar mij doet het niet zo heel veel. Voicst is echter heel goed nieuws, want de band van Tjeerd Bomhof maakte naar mijn mening de beste Nederlandse plaat van 2008: A Tale Of Two Devils, met de instant-klassieker Every Day I Work On The Road. En live zorgen ze altijd voor sensatie.
dinsdag 9 december 2008
Hans Dulfer op herhaling
Hans Dulfer op Scheldepop 2008, met links DJ Kikke en rechts Eric Barkman (foto RB)
Ha, Hans Dulfer in 2009 opnieuw op Scheldepop, zo heeft de organisatie net onthuld. Da's goed nieuws, want hoewel ik niet echt van 's mans muziek houd en Scheldepop nog met wat kinderziekten kampte, zag ik daar toch een van de beste optredens van dit jaar.
Bijna zeventig is hij al, heeft de hele wereld gezien, maar voelde zich absoluut niet te groot om op een beginnend festival in Zeeuws-Vlaanderen alles te geven. De publieke belangstelling was matig, het enthousiasme bij het publiek aanvankelijk niet overdadig, maar Dulfer ging net zo lang door totdat hij iedereen bij de kladden had en een soort collectieve extase tot stand had gebracht.
Dat zijn de écht grote jongens. Ik heb er met grote bewondering naar staan kijken, hoewel ik nog altijd geen plaat van hem zal opzetten. Naar verluidt bestaat de kans dat dochter Candy op 12 juli 2009 ook meekomt naar Terneuzen, al kan zij volgens mij wat podiumkunst betreft niet tippen aan haar vader.
