Posts
Dit is iemand om de komende tijd in de gaten te houden: Patrick Le Duc. Singer-songwriter uit Goes, voorheen bekend van de band Sonarphonic, maar tegenwoordig solo aan de slag.
Hoewel, solo? Onder anderen Paskal Jakobsen en Peter Slager van Bløf werken mee aan zijn album Square Moods, dat volgend jaar moet uitkomen. Martijn Bosman drumt op de plaat. Daarnaast heeft Le Duc onlangs al een live-band gevormd, die bestaat uit gitarist Angelo de Rijke (sinds kort ex-Anouk, nu ook actief bij Christiaan Hof), drummer Edwin van der Burgt en bassist Kai Liebrand.
Dat zijn namen die verwachtingen scheppen. De vorderingen van het album zijn onder meer te volgen via de Hyves-pagina van Patrick le Duc en via zijn Twitter-kanaal. Een oordeel is nog onmogelijk te geven, maar als muzikale invloeden wijst hij zelf onder anderen Gemma Hayes, Lenny Kravitz, Paul Weller, Chris Cornell, Tim Christensen, Counting Crows en Tom Waits aan. En daar kun je mee thuiskomen.
Paskal Jakobsen en Peter Slager zijn overigens niet de enige Bløf-leden die momenteel samenwerken met anderen. Toetsenist Bas Kennis droeg bijvoorbeeld bij aan het cd-tweeluik van VanVelzen en produceerde Welcome The Sun van Stevie Ann.
Vooral Jakobsen manifesteert zich ook steeds meer solo. Op Twitter, in diverse interviews - die voorheen standaard door ten minste twee bandleden samen werden gedaan - maar ook door prachtige akoestische achtertuinversies van Bløf-nummers op YouTube te zetten, zoals deze en deze. Warm aanbevolen.
maandag 20 juli 2009
Een naam om te onthouden
maandag 13 juli 2009
Scheldepop: top of flop?
Moet je een popfestival dat goed in elkaar stak, waar de sfeer prima was en waar geweldige optredens waren, maar waar ook te weinig mensen op afkwamen, een succes noemen of een fiasco?
Het is een lastig te beantwoorden vraag na twee dagen Scheldepop in Terneuzen. Wie zijn oor te luisteren legde bij de bezoekers, de artiesten, de sponsors en de vrijwilligers, hoorde vrijwel alleen maar waarderende woorden. De organisatie zal echter met weinig vrolijke gezichten de financiële eindbalans opmaken. Daarvoor was de opkomst, mede als gevolg van het slechte weer op zaterdag, te gering. In totaal 2000 bezoekers, wordt gezegd, met een optimistische blik. Het gros bestond echter uit mensen die functioneel aanwezig waren of op uitnodiging van bijvoorbeeld sponsors; het aantal echt betalende belangstellenden bleef zeer beperkt. En dat kan onmogelijk goed worden gemaakt met de drankomzet.
En wat misten de thuisblijvers? Toch veel, zoals een overdaad aan talent op de popstage en in het Popaanzee-tentje, maar vooral een aantal mooie optredens op het hoofdpodium. Daar stonden diverse grote namen, die zich niets aantrokken van de niet zo heel massale belangstelling en met overgave speelden. Met name: Voicst, VanVelzen, Ellen ten Damme en - net als vorig jaar - Hans Dulfer, ditmaal samen met dochter Candy.
De organisatie van Scheldepop is altijd ambitieus geweest, wil groot worden en op termijn ook internationale artiesten naar Zeeuws-Vlaanderen kunnen halen. Duidelijk is nu wel dat dat in de huidige opzet niet haalbaar is. Daarvoor is de programmering te breed, staan er te veel namen uit te uiteenlopende genres.
Fans van, bijvoorbeeld, VanVelzen hebben waarschijnlijk weinig met Dulfer en al helemaal niets met de vele dance-acts die er ook geprogrammeerd staan (en nogal wat kabaal maken). Omgekeerd laten dancefreaks een festival waar ook, bijvoorbeeld, Het Goede Doel speelt snel links liggen. In elk geval als er toch een behoorlijke toegangsprijs (30 euro per dag) wordt gerekend. En zeker in economisch mindere tijden, waarin muziekliefhebbers sneller worden gedwongen duidelijke keuzes te maken uit het uitdijende aanbod.
Het zou zonde zijn als de organisatie van Scheldepop nu de handdoek in de ring gooit. De afgelopen twee jaar is al gebleken dat sponsors en overheden bereid zijn een grootschalig popevenement in Zeeuws-Vlaanderen te steunen. Met een smallere, maar afgewogen, heldere en hoogwaardige programmering - desnoods terug naar één dag - moet het mogelijk zijn om ook het publiek enthousiast te krijgen.
En na twee dagen ploeteren op een zompige weide zou wat mij betreft een verhard festivalterrein (parkeerplaats bij de skihal?) ook geen slecht idee zijn.
donderdag 5 februari 2009
Borsato op de Brouwersdam
(foto: Loe Beerens)
Marco Borsato treedt dit jaar op tijdens de vierde editie van Concert at Sea (26 en 27 juni). Niet op zaterdag, maar verrassend genoeg op de vorig jaar voorzichtig gelanceerde vrijdagavond. Dat betekent nu, ongetwijfeld, 2 x 55.000 = 110.000 mensen naar de Brouwersdam. Ofwel: het Zeeuwse mega-evenement wordt nog megaër.
Andere namen die vandaag naar buiten worden gebracht zijn: Racoon, VanVelzen, Ilse DeLange, Golden Earring, Bløf uiteraard en - de minst bekende maar zeker de niet minst interessante naam - Bertolf. Meer namen volgen.
Ben ik fan van Borsato? Nee, helemaal niet. Ben ik blij dat hij komt? Ja, zéér. Omdat hij zo past bij het karakter van het festival en omdat hij een van de weinigen in Nederland is die zo'n machtige (en onvoorspelbare) locatie en zo'n enorme massa écht aan kan, tot de achterste rijen weet te reiken. Bløf kan het, een paar anderen komen een aardig eind, maar verder houdt het hier wel op.
Met Borsato weet je - ook omdat hij slechts spaarzaam optreedt - dat hij er altijd iets bijzonders van maakt en in zo'n omgeving moet dat helemaal lukken. In die zin is hij de gedroomde CAS-act, waarvan eigenlijk werd gedacht dat het niet mogelijk was.
De rest van de line-up doet wel erg vertrouwd aan. VanVelzen is vaste gast inmiddels, Racoon en Ilse DeLange waren er ook in 2006, Bløf sluit net als in 2006 en 2007 de zaterdag zelf af, Bertolf is als jong talent in het rijtje een goede keus en Golden Earring, tsja... Het zou mooi zijn als er nog iets verrassenders, iets alternatievers bijkomt. De organisatie kijkt naar eigen zeggen nog over de grenzen, dus wie weet wat dat oplevert. En een persoonlijke tip (uit eigen land): Johan!
Ilse DeLange (foto: Rolf Bosboom)
zondag 24 augustus 2008
Déjà vu bij Zand Almere
(klik op de foto's voor groter formaat)
Afgelopen dag bij het nieuwe popfestival Zand Almere geweest. Niet vanwege degenen die er optraden - de programmering is, hoe zal ik het nou zeggen, niet helemaal mijn smaak - maar omdat achter het initiatief dezelfde mensen schuilgaan als bij Concert at Sea op de Brouwersdam.
Het Zeeuwse festival heeft daarmee een zusje gekregen en wie beide evenementen kent, ziet heel wat overeenkomsten, vóór maar vooral ook achter de schermen. En bovendien is er een forse Zeeuwse inbreng. Ook de locatie in Almere is bijzonder: op het strand, dus letterlijk in het zand. En de sfeer, een van de sterkste punten van Concert at Sea, was ook daar - met 35.000 mensen - uitstekend.
Muzikaal gezien mankeerde er weinig aan, al ontbreekt voor de ware popliefhebber elk avontuur. Met namen zoals Nick & Simon (dit weekend ook in Goes), Jeroen van der Boom en Guus 'Kedeng kedeng' Meeuwis weet je wat je verwachten kunt, terwijl we Alain Clark (alweer mét vader) en VanVelzen inmiddels ook wel kennen.
Ilse DeLange is altijd aangenaam, maar helaas speelde zij niets van haar komende album, waar ze zo vol van is ('ik kan bijna niet wachten'). Het was ongeveer dezelfde set als bij het Kampvuurconcert, een paar weken geleden in Renesse.
(foto's: RB) >>> Lees verder...
