John Mayer op Brouwersdam?

Binnen een paar weken moet de line-up van de vijfde editie van Concert at Sea duidelijk worden. Eén act staat al vast: mede-initiatiefnemer Bløf, dat opnieuw op zijn eigen festival zal optreden. De rest is nog speculeren, maar ook dat is een aardige bezigheid.

Een grote publiekstrekker, zoals vorig jaar Marco Borsato (video), is opnieuw noodzakelijk om tienduizenden mensen eind juni naar de Brouwersdam te lokken. Binnen Nederland blijven eigenlijk nog maar twee namen over die daarvoor in aanmerking komen en die nog niet eerder op het festival waren te zien: Anouk en Guus Meeuwis. Ook de publiekspoll op Hyves wijst dat uit. De kans dat Meeuwis ja zegt lijkt me groter dan bij Anouk.

Acda & De Munnik zie ook nog wel eens komen en volgens mij maakt Waylon eveneens een goede kans, evenals Alain Clark. Andere mogelijke kandidaten, al doordenkend: Kane, Wouter Hamel, Marike Jager, Moss (persoonlijke tip), J.B. Meijers, Moke, Sabrina Starke. Verder is het heel goed denkbaar dat, uit Zeeland, Patrick Le Duc te zien zal zijn. Paskal Jakobsen en Peter Slager van Bløf hebben zich niet voor niets achter hem geschaard en geholpen bij zijn debuutplaat, die binnenkort verschijnt.

Hopelijk niet dit jaar: VanVelzen, Racoon en Ilse DeLange. Allemaal niets mis mee, maar ze stonden al herhaaldelijk op Concert at Sea en een derde keer in vijf jaar is wel erg veel van het goede.

De organisatie van het festival is ook weer op zoek naar een internationale artiest. De Hyves-poll geeft al aan in welke richting wordt gekeken. Maria Mena was vorig jaar een gouden greep en is nu wéér populair. John Mayer scoort vooralsnog het hoogst en dat zou een mooie naam zijn. Bovendien hebben de mannen van Bløf hem vorige week waarschijnlijk ontmoet bij De Wereld Draait Door. Wellicht dat daar wat stekken zijn gestoken.

Verrassende namen op het keuzelijstje: Joe Jackson, Pink, Madness, UN40, Fun Lovin' Crimimals. Ik zie ze nog niet zo snel naar de Brouwersdam komen, maar wie weet...

Concert at Sea heeft zich aangesloten bij de campagne Weet waar je koopt en waarschuwt dus nadrukkelijk voor handelaren die tickets tegen woekerprijzen verkopen. Bij Ticket For Sale kost een dagkaart bijvoorbeeld 65 euro, terwijl het festival zelf 30 euro rekent (weekendkaart 50 euro). En dat terwijl het evenement voorlopig nog niet is uitverkocht.

Update 22 januari 2010: Komst K's Choice bevestigd.

>>> Lees verder...

Begin theatertournee Bløf

Het is eigenlijk niets voor Bløf. Terwijl de vier toch als perfectionisten bekend staan, waren ze gisteravond in de Stadsschouwburg Middelburg bij het begin van hun nieuwe theatertournee merkbaar niet optimaal voorbereid. Zanger Paskal Jakobsen erkende dat meteen, maar had - eerder deze week vader geworden van een zoon - een goed excuus. ,,Het is allemaal de schuld van Sem."

Inderdaad verliep lang niet alles vlekkeloos en werd het concert ineens omgedoopt tot 'try-out', maar de band is professioneel en ervaren genoeg om foutjes en kleine uitglijders vaardig en met een glimlach op te vangen (het vergeten deel uit Dansen Aan Zee vlak voor de pauze werd bijvoorbeeld na de pauze alsnog gespeeld). En bovendien, een wat minder geprepareerd Bløf is nog altijd bovengemiddeld goed.

Het is inmiddels de zesde theatertournee die het kwartet onderneemt. De band blijft zichzelf trouw. Dat betekent dat de muziek echt centraal staat. Het decor, met oosterse lampions als blikvangers, is bescheiden maar smaakvol. Er worden nauwelijks theatrale fratsen uitgehaald. Enige uitzondering is het mini-drumstel - waarvan Jakobsen zegt dat hij die alvast voor zijn zoontje heeft gekocht - die tijdens de toegift het podium wordt opgereden voor een hilarische polka-versie van Twee Koude Handen.

Twee Koude Handen is wel zo'n nummer dat zo'n theatertournee opnieuw de moeite waard maakt: een ouder Bløf-liedje dat enigszins in je herinnering is weggezakt om nu ineens in nauwelijks herkenbare vorm op te duiken. Er waren, naast vaste waarden zoals Dansen Aan Zee en Holiday In Spain, gisteren meer van dat soort momenten. Aloude stampers zoals Eén Dag Op De Grens en Bijna Waar Ik Zijn Moet reïncarneerden in ingetogen gedaanten, zonder iets van hun zeggingskracht te verliezen. Integendeel vaak.

De setlijst was een fraaie, 25-delige bloemlezing uit het repertoire vanaf Liefs Uit Londen (1997, het begin van het landelijke succes) tot en met de jongste hit, De Storm. Een van de opvallendste keuzes was Het Geeft Niet, een nauwelijks bekend Bløf-nummer dat in deze wat bluesy versie echter opvallend sterk klonk.

Net als recent tijdens de twee concerten van de band in de Heineken Music Hall (toen als duet met Wende Snijders), was Jacques Brels Laat Me Niet Alleen een hoogtepunt. Bløf putte nog meer, en met succes, uit andermans werk. Zeer verrassend was Ongerijmd, Gilbert O'Sullivans Nothing Rhymed maar dan in de vertaling van Jan Rot.

Het concert kreeg een waardige afsluiting met Het Is Laat. Het nummer is ook al ruim tien jaar oud, maar Paskal Jakobsen zong het ondanks - of misschien wel dankzij - de versevadervermoeidheid intenser dan ooit.

-------------
Bløf eerder deze week in De Wereld Draait Door over hun theatertournee:

>>> Lees verder...

De beste albums van 2009

Aangezien iedere muziekliefhebber tegenwoordig in december met zijn jaartoptien komt, wil ik - net als vorig jaar - niet achterblijven. Daarom hier mijn lijstje met de beste albums van 2009. Opnieuw met een heel groot voorbehoud, want ik loop vaak een paar maanden achter, vooral als het om platen uit de independent-hoek gaat. Ik moet bijvoorbeeld nog The XX, Grizzly Bear, Animal Collective, The Horrors en The Low Anthem horen, om maar wat albums te noemen die nu veelvoudig opduiken in de eindejaarslijstjes van - al dan niet zelfbenoemde - kenners.

Wat opvalt is het grote aantal excellente Nederlandse platen dat dit jaar verscheen. Ook in mijn lijst staan er een paar  (Moss, De Staat - Kyteman viel net buiten mijn toptien). En dan ken ik die van onder anderen Anne Soldaat, Johan en Coparck nog niet. De Zeeuwse inbreng was in 2009 ook niet verkeerd. Moss en Nuff Said - allebei geworteld in Zeeland - leverden fantastische albums af, maar ook die van Danny Vera (Pink Flamingo) en Bløf (April) waren allerminst verkeerd.

De lijst:

1. Muse - The Resistance
Muse overtreft zichzelf, ook in bombast, maar doet dat zo ongelooflijk meeslepend, dat ik er als een blok voor ben gevallen. Om met Eric Corton te spreken: ,,Het is kitsch, maar wel fantastische kitsch."

2. Moss - Never Be Scared/Don't Be A Hero
Marien Dorleijn en de zijnen overtuigden in één klap de vaderlandse muziekpers en vervolgens de rest van Nederland. Zie eerdere post.

3. Arctic Monkeys - Humbug
De opwinding van de eerste twee albums is wat geluwd. De schoonheid van Humbug, de derde van de Artic Monkeys, ontvouwt zich pas geleidelijk, maar slaat uiteindelijk onverbiddelijk toe. Alleen al de single, Crying Lightning, is goed voor (weer) een hoge notering in deze lijst.

4. Editors - In This Light On This Evening
De band van Tom Smith verdient de prijs voor de grootste muzikale ommezwaai van 2009: van gitaar naar synthesizer. Riskant, maar het pakte heel goed uit, wat mij betreft. En live zelfs nog beter. Papillon is wat mij betreft de song van het jaar.

5. Nuff Said - Supernatural
Tjonge, wat zijn die Zeeuwen toch goed. Op het podium én op de plaat. Zie mijn eerdere bespreking.

6. White Lies - To Lose My Life
Je houdt van ze of je verguist ze. Mij had het trio wel te pakken dit jaar, zeker na hun optreden in de tent van Pinkpop. Ik vrees een beetje dat het bij deze ene plaat blijft, maar het was in elk geval erg leuk zolang het duurde.

7. Wilco - Wilco
Heb wat moeten wennen aan deze band, maar niet zonder resultaat. Hun jongste plaat kon me ook weer zeer bekoren. Helaas nog altijd niet live gezien.

8. De Staat - Wait For Evolution
Ineens waren ze er, voor mijn gevoel, met die pakkende single The Fantastic Journey Of The Underground Man. De rest van het album bleek van een net zo hoog niveau. En op Pinkpop waren ze erg overtuigend.

9. Depeche Mode - Sounds Of The Universe
Als onvoorwaardelijke fan van (bijna) het eerste uur is het vooral geweldig dat de band nog steeds platen maakt. En die laten zich niet meer objectief beoordelen. SOTU is, dat hoor ik dan wel, zeker niet hun beste, maar allerminst Depeche Mode-onwaardig. En live zijn ze nog altijd ijzersterk.

10. Franz Ferdinand - Tonight
Dat debuut uit 2004 zullen ze wel niet meer overtreffen, maar Tonight is wat mij betreft een zeer verdienstelijke FF-plaat. Draai bijvoorbeeld Ulysses of No You Girls en je bent al snel verkocht.

>>> Lees verder...

Een naam om te onthouden

Dit is iemand om de komende tijd in de gaten te houden: Patrick Le Duc. Singer-songwriter uit Goes, voorheen bekend van de band Sonarphonic, maar tegenwoordig solo aan de slag.

Hoewel, solo? Onder anderen Paskal Jakobsen en Peter Slager van Bløf werken mee aan zijn album Square Moods, dat volgend jaar moet uitkomen. Martijn Bosman drumt op de plaat. Daarnaast heeft Le Duc onlangs al een live-band gevormd, die bestaat uit gitarist Angelo de Rijke (sinds kort ex-Anouk, nu ook actief bij Christiaan Hof), drummer Edwin van der Burgt en bassist Kai Liebrand.

Dat zijn namen die verwachtingen scheppen. De vorderingen van het album zijn onder meer te volgen via de Hyves-pagina van Patrick le Duc en via zijn Twitter-kanaal. Een oordeel is nog onmogelijk te geven, maar als muzikale invloeden wijst hij zelf onder anderen Gemma Hayes, Lenny Kravitz, Paul Weller, Chris Cornell, Tim Christensen, Counting Crows en Tom Waits aan. En daar kun je mee thuiskomen.



Paskal Jakobsen en Peter Slager zijn overigens niet de enige Bløf-leden die momenteel samenwerken met anderen. Toetsenist Bas Kennis droeg bijvoorbeeld bij aan het cd-tweeluik van VanVelzen en produceerde Welcome The Sun van Stevie Ann.

Vooral Jakobsen manifesteert zich ook steeds meer solo. Op Twitter, in diverse interviews - die voorheen standaard door ten minste twee bandleden samen werden gedaan - maar ook door prachtige akoestische achtertuinversies van Bløf-nummers op YouTube te zetten, zoals deze en deze. Warm aanbevolen.

>>> Lees verder...

Mini-Bløf

Geen verrassing vandaag bij de uitzending van de Zeeuwse Top 40. Net als de vorige jaren stond Bløf met Aan de kust op nummer 1 en troefde daarmee Surrender (Meriete) en De Lamaketta's (Kapitein Rooibos) opnieuw af.

De uitslag werd tegen vijf uur bekend, maar eerder vandaag was in het vorige week geopende pretperk Mini Mundi in Middelburg al de winnaar te horen. In miniatuurformaat, uiteraard.

>>> Lees verder...

De lente van Bløf

(foto: Hans Peter van Velthoven)

Vandaag verschenen: het album April van Bløf. Hier mijn recensie, zoals die vandaag ook in de PZC stond:

Met de single Vandaag lijkt Bløf terug te gaan naar haar oorsprong, naar het tijdperk van vóór het wereldmuzikale album Umoja (2006) en het verstild melancholische Oktober (2008). Een pakkend, stevig nummer dat klinkt - en dat is een verdienste - alsof het er altijd al is geweest. Toch is het een wat verwarrende voorbode van het album April. Daarop geen beukende drums, geen elektrische gitaren, want is het net als Oktober een ingetogen, akoestische plaat.

Voor wie de wordingsgeschiedenis kent, is dat geen echte verrassing. Begin 2008 nam de band in het Pickering House in de buurt van Dublin zo'n dertig nieuwe nummers op, live en zonder 'overdubs'. Later werd besloten die als tweeluik uit te brengen, waarbij de 'donkere' nummers hun plek vonden op Oktober en de rest nu op April. Dat album ligt dan ook in het verlengde van zijn voorganger. De toon is optimistischer - minder mineur, meer majeur - maar het geluid is niet wezenlijk anders.

April bevestigt welke bijzondere prestatie in Ierland is geleverd. Het tweeluik kent ondanks zijn omvang eigenlijk geen zwakke momenten, klinkt voorbeeldig en het in één keer kunnen opnemen van de vaak complexe nummers, met strijkers zelfs, is een proeve van vakmanschap.

De meeste tracks van het album, waarop enkele malen direct of indirect naar Zeeland wordt verwezen, waren al te horen tijdens de deze week afgeronde theatertournee, met als hoogtepunten onder meer Overgave en het kleine Gelukkig. Tot de verrassingen behoren onder meer de mooie opener Aan Iedereen Die Wacht en vooral Wapenbroeders, waarvan de tekst werd gemaakt door Peter Slagers broer Ronald. De gitaarbasis in dat nummer doet trouwens veel denken aan Hemingway. Een andere verrassing is dat wie de cd in de computer stopt, via de Pickering Player onder meer een compleet live-album kan downloaden: XXS 2. Het vervolg op XXS, de digitale bonus bij Umoja.

De single Vandaag, geschreven bij het afscheid van manager Frank van der Meijden, komt niet uit de Pickering-sessies en is als extraatje aan April toegevoegd. Het kan wel eens de verbindende schakel blijken te zijn met de ruigere plaat die eind 2010 moet verschijnen.

Vandaag in De Wereld Draait Door (02/04/2009):



Primeur Wapenbroeders (over 'de blauwe Zeeuwse klei') bij Giel Beelen (02/04/2009):

>>> Lees verder...

Bløf: op het verkeerde been?

Wie Vandaag, de nieuwe single van Bløf, hoort is toch even verrast. Zeker, het is onmiskenbaar de Zeeuwse band - vintage Bløf, zoals bassist/tekstschrijver Peter Slager het nummer zelf noemt - maar veel steviger dan je als voorbode van het komende album April zou verwachten.

April is, zoals inmiddels algemeen bekend, het tweede deel van het tweeluik dat het samen met Oktober vormt. Een akoestisch dubbelalbum, opgenomen in Ierland tijdens wat de Pickering-sessies zijn gaan heten. Het eerste deel was tamelijk donker, April wordt luchtiger van toon. ,,Op dit album zetten we koers naar de toekomst. Het is een plaat vol geloof, hoop en liefde", heeft de band aangekondigd. Maar niettemin: nog steeds akoestisch, en elk nummer in één take opgenomen.

Het redelijk stevige Vandaag, dat ook al in de huidige theatertournee wordt gespeeld, komt duidelijk niet uit die reeks. De eerste reacties van fans op de single zijn vooral opgetogen, als een soort bevrijding na het 'zware' Oktober.

Toch lijkt het erop dat ze enigszins op het verkeerde been worden gezet, want het nummer is - waarschijnlijk - niet representatief voor April. Vandaag is ontstaan ter gelegenheid van het vertrek van manager Frank van der Meijden en zou wat stijl betreft eerder op de toekomstige rockplaat (streefdatum: najaar 2010) passen, maar de band vond het 'een beetje gek' om het nummer pas twee jaar na dato uit te brengen. Daarom is het een bonustrack op April geworden. En de single dus.

Ondertussen groeit wel de nieuwsgierigheid naar het album. Op 3 april komt het uit.

>>> Lees verder...

Borsato op de Brouwersdam

(foto: Loe Beerens)

Marco Borsato treedt dit jaar op tijdens de vierde editie van Concert at Sea (26 en 27 juni). Niet op zaterdag, maar verrassend genoeg op de vorig jaar voorzichtig gelanceerde vrijdagavond. Dat betekent nu, ongetwijfeld, 2 x 55.000 = 110.000 mensen naar de Brouwersdam. Ofwel: het Zeeuwse mega-evenement wordt nog megaër.

Andere namen die vandaag naar buiten worden gebracht zijn: Racoon, VanVelzen, Ilse DeLange, Golden Earring, Bløf uiteraard en - de minst bekende maar zeker de niet minst interessante naam - Bertolf. Meer namen volgen.

Ben ik fan van Borsato? Nee, helemaal niet. Ben ik blij dat hij komt? Ja, zéér. Omdat hij zo past bij het karakter van het festival en omdat hij een van de weinigen in Nederland is die zo'n machtige (en onvoorspelbare) locatie en zo'n enorme massa écht aan kan, tot de achterste rijen weet te reiken. Bløf kan het, een paar anderen komen een aardig eind, maar verder houdt het hier wel op.

Met Borsato weet je - ook omdat hij slechts spaarzaam optreedt - dat hij er altijd iets bijzonders van maakt en in zo'n omgeving moet dat helemaal lukken. In die zin is hij de gedroomde CAS-act, waarvan eigenlijk werd gedacht dat het niet mogelijk was.

De rest van de line-up doet wel erg vertrouwd aan. VanVelzen is vaste gast inmiddels, Racoon en Ilse DeLange waren er ook in 2006, Bløf sluit net als in 2006 en 2007 de zaterdag zelf af, Bertolf is als jong talent in het rijtje een goede keus en Golden Earring, tsja... Het zou mooi zijn als er nog iets verrassenders, iets alternatievers bijkomt. De organisatie kijkt naar eigen zeggen nog over de grenzen, dus wie weet wat dat oplevert. En een persoonlijke tip (uit eigen land): Johan!


Ilse DeLange (foto: Rolf Bosboom)

>>> Lees verder...

Bløf - de Jakhals Tapes

De officieuze clip van Vallende engel, de nieuwe single van Bløf, is online. De officiële - als die er is - kan nooit leuker zijn. Humor doet de band goed:

>>> Lees verder...

Bløf (en anderen) in Zeelandhallen

Toch verbazingwekkend dat zo ongeveer de grootste band van Nederland, die bijvoorbeeld bijna moeiteloos het PSV-stadion uitverkoopt, er niet in slaagt de 'eigen' Zeelandhallen in Goes compleet vol te laten lopen. Bløf moest het zaterdagavond bij het PZC-concert in Goes doen met een hooguit redelijk gevulde hal.

Misschien wel daarom maakte het optreden aanvankelijk een wat plichtmatige indruk, maar gaandeweg kwamen publiek én band steeds meer los. De twee toegiften werden dan ook zonder al te veel moeite afgedwongen.

Bløf koos - ondanks het ingetogen karakter van het nieuwe album Oktober - vooral voor het stevigere werk en ook enkele minder voor de hand liggende nummers, zoals Regen en Welkom thuis.

 
Bløf

Aan het concert ging een vier uur (!) durend progamma van Zeeuws talent vooraf, waaronder korte optredens van de vier nieuwe Popaanzee-bands. Daarna verraste Bluem me in positieve zin. De Zeeuws-Vlamingen lijken toch weer wat gegroeid ten opzichte van enkele maanden geleden. Eva Auad, die daarna speelde, is en blijft een enorm talent. Van The Punanas had ik wat meer verwacht, terwijl La Ventura - hoewel wat ongelukkig geprogrammeerd (gothic-metal vlak voor Bløf) - toch niet verkeerd was.

 
Bluem

>>> Lees verder...

Pickering Player

Vandaag de Pickering Player bekeken, de digitale toevoeging aan het nieuwe Bløf-album Oktober (zie ook Bløf op weg naar Oktober). Het is een mooi, waardevol extraatje, want het heeft veel te bieden en wordt bovendien steeds aangevuld.

Je 'wandelt' - zoals was beloofd - rond in het Pickering House bij Dublin, waar het album is opgenomen. Daar zijn diverse kamers te betreden en her en der zijn elementen aan te klikken, die weer leiden naar teksten, filmpjes en geluidsopnames (waaronder diverse demo's). De bandleden vertellen bijvoorbeeld over het opnameproces en hun instrumenten.

Goed dat ook de crew aan bod komt, zoals Eus van Veggel over de gitaren van Paskal Jakobsen. Of geluidstovenaar Marty Brugmans, die opgetogen is over de wijze van opname ('live', zonder overdubs). Niet eerder was de sfeer en bezieling zo goed hoorbaar, zegt hij. ,,Dat heeft me absoluut aan het denken gezet en ook wel verrast."

Paskal houdt onder meer een mooi verhaal over het belang van de rust in de muziek. ,,De stilte is de vijfde muzikant." En drummer Norman Bonink vertelt over de zelf opgelegde uitdaging om alleen met brushes in plaats van stokken te werken. ,,Met brushes kun je letterlijk dingen aan elkaar vegen."

De opnames van de dertien Oktober-nummers zijn ook te bekijken, vastgelegd met acht camera's. De kijker is zelf de regisseur en kan voortdurend van camerastandpunt wisselen. De enorme concentratie van de band is zicht- en voelbaar. Mooi is ook te zien hoe vooral Bas Kennis kunstgrepen moet uithalen om alles toch in één keer te kunnen spelen.


Hoe je ook over de muziek van Bløf en dit album denkt, met de Pickering Player levert de band opnieuw iets bijzonders af.

>>> Lees verder...

Try-out Bløf in Vlissingen

Afgelopen avond Bløf in het Arsenaaltheater in Vlissingen. Een semi-besloten optreden, bedoeld als probeer-uit voor het nieuwe album en de komende clubtour. De band was behoorlijk op dreef en speelde vrijwel alle nummers van Oktober. Volgens mij alleen Eilanden, Labrador en Kouder dan ijs niet gehoord.

De nummers die me het meeste bevielen waren Wij geloven nergens in (de opening van de avond), Liefdesbrief en het ontroerende Zo mooi, zo mooi. Maar het materiaal is nog vers. De ware kwaliteit komt vaak pas later bovendrijven.

Na afloop klonken er waarderende woorden over het nieuwe werk, maar ook wel kritische geluiden. Niet iedereen is even gecharmeerd van het sterk ingetogen karakter ervan. Een verrassing voor velen was Hoe lang blijf je binnen, een breekbaar klein nummer, waarin behalve Paskal ook Bas en Peter akoestische gitaar spelen.

Misschien nóg verrassender was dat behalve het Oktober-repertoire ook veel werk uit een inmiddels ver Bløf-verleden werd gespeeld, zoals Eén dag op de grens, Ik denk dat ik ga lopen en, het slotnummer, Helder. Ze klonken opmerkelijk onverslijtbaar.

Ook Ramses Shaffy's Zing vecht huil bid lach werk en bewonder kwam voorbij, maar een onmiskenbaar hoogtepunt was wederom De mooiste verliezers, inclusief het inmiddels even klassieke Counting Crows-citaat. Dat blijft, wat mij betreft, Bløf op z'n best.

>>> Lees verder...

Bløf: de wreedste maand

Sinds gisteren op de radio, pas veel later deze maand in de winkel: Bløfs nieuwste: Oktober, voorbode van het gelijknamige album. Inmiddels een paar keer gehoord, maar ik ben er nog niet uit wat ik ervan vind. Zeker wel mooi is die variant op T.S. Eliots The Waste Land: 'April is the cruelest month'. Oordeel zelf over de single (en laat hier je reactie achter!):

>>> Lees verder...

Bløf op weg naar Oktober

De nieuwe single Oktober, van het komende gelijknamige album, is vanaf volgende week maandag op de radio te horen en ligt, inclusief de Gorki-cover Vaarwel Lieveling, vanaf 19 september in de winkel. Het album zelf volgt op 3 oktober. Kortom, veel aandacht zal de komende tijd weer uitgaan naar Bløf.

Hoe je ook over de muziek mag denken, feit is dat de Zeeuwse band steeds weer vernieuwende wegen vindt om deze te presenteren en zichzelf en het publiek te verrassen. Umoja (2006) was, zeker voor Nederlandse begrippen, een even ongekende als geslaagde onderneming.

Ook van wat ze nu hebben gedaan, ken ik in Nederland geen vergelijkbare voorbeelden: twee albums tegelijk opnemen die een tweeluik vormen, maar deze los van elkaar - met een tussenpoze van een half jaar - uitbrengen (volgend jaar april verschijnt, inderdaad, April). Het zijn twee 'pure' platen, op intuïtie gemaakt: de eerste is volgens de band zelf 'rustig, ingetogen, akoestisch en donker van toon'; de tweede lichtvoetiger.



Daarnaast blijft Bløf pionieren op het gebied van digitale media, om fans nauw bij de band te blijven betrekken. Het eigen YouTube-kanaal is daar een van de voorbeelden van, maar ook het gebruik van Opendisc, dat (de immer alerte Edwin Mijnsbergen wees daar vandaag ook op) met Oktober weer een nieuwe impuls krijgt.

Via 'The Pickering Player' kunnen de cd-opnamen in het Pickering House in Ierland met acht camera's worden bekeken, waarbij de kijker zelf zijn shot kiest. De Pickering Player wordt op 25 september gepresenteerd tijdens Picnic 08 in Amsterdam.
Het zijn dergelijke vernieuwingen die, na al die jaren, toch weer heel nieuwsgierig maken naar een nieuw Bløf-album.

Overigens: het enige Oktober-concert in Zeeland en omgeving geeft de band, in samenwerking met de PZC, zaterdag 1 november in de Zeelandhallen in Goes. Zie hier.

>>> Lees verder...